braindrain

ΤΟ BRAIN DRAIN ΚΑΙ Η ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΙΩΝ

Του Κωνσταντίνου Γ. Νούσιου

Δικηγόρου

Θεμ. Αντιπεριφερειάρχη Θεσσαλίας

 

Πριν από λίγες ημέρες, είδε το φως της δημοσιότητας σχέδιο γερμανικού Ινστιτούτου που υιοθετούσε την άποψη ότι μια καλή αρχή για την απελευθέρωση του ελληνικού κράτους από τη μέγγενη της κρίσης, είναι η στελέχωση του Δημοσίου με Έλληνες του εξωτερικού, τις διαδικασίες πρόσληψης των οποίων θα μπορούσε να αναλάβει η Κομισιόν.

Το βασικό σκεπτικό της πρότασης ήταν η προσέλκυση και επιστροφή των άξιων εκείνων συμπατριωτών μας που έχουν αφήσει την Ελλάδα για να εργαστούν σε άλλα κράτη και απώτερος στόχος η αναχαίτιση του λεγόμενου «brain drain», της διαρροής δηλαδή των σπουδαιότερων μυαλών προς το εξωτερικό, που πια λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις για τη χώρα μας.

Το παραπάνω άκρως επικίνδυνο για την Ελλάδα φαινόμενο δε φαίνεται να απασχολεί την κυβέρνηση, που όχι απλώς περί άλλων τυρβάζει, αλλά με τους χειρισμούς και τις αποφάσεις της καταλήγει να το ενισχύει.

Είναι γνωστή η αποστροφή της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για την αριστεία (την οποία ο πρώην υπουργός Παιδείας είχε φτάσει να χαρακτηρίσει «ρετσινιά»!) και η πρόθεσή της να την καταργήσει από τα σχολεία.

Με αυτόν τον τρόπο, η στοχοθέτηση, η σκληρή προσπάθεια και ο προσωπικός μόχθος όχι μόνο δεν ενθαρρύνονται αλλά και… τιμωρούνται από τους κρατούντες. Το λυτρωτικό συναίσθημα της επιτυχίας μέσω του υγιούς ανταγωνισμού και της ευγενούς άμιλλας, υποτιμάται και ευτελίζεται ως «στρεβλή φιλοδοξία».

Ο πήχης προς την αναζήτηση της γνώσης τοποθετείται χαμηλά, διαμορφώνοντας έτσι οι κυβερνώντες τον αυριανό Έλληνα πολίτη στα δικά τους μέτρα, με κριτήριο τη δική τους μετριότητα.

Η εκπαίδευση και το σχολείο, πυλώνες κάθε κοινωνίας, αντί να αντιμετωπιστούν ως φυτώρια των επόμενων γενεών, εκείνων που θα ανοικοδομήσουν τη χώρα, διαμορφώνοντας την Ελλάδα του μέλλοντος, καθίστανται φορείς διεκπεραίωσης και διαιώνισης ενός δυσλειτουργικού συστήματος.

Σε όλα τα επίπεδα του βίου, η ανάδειξη και αξιοποίηση των καλύτερων, εκείνων που έχουν τα εχέγγυα, την ευφυΐα και την όρεξη να φτάσουν ψηλότερα, αποτελεί αξία υψίστης σπουδαιότητας.

Αυτή ακριβώς η αδυναμία της ελληνικής πολιτείας να αναδείξει τους βέλτιστους και να «εκμεταλλευτεί» τις ικανότητές τους τοποθετώντας τους σε καίριες διοικητικές και παραγωγικές θέσεις, που γεννήθηκε από την ριζωμένη πελατειακή λογική και ενισχύθηκε από την κρίση, έχει οδηγήσει χιλιάδες νέους, το πλέον ζωτικό κομμάτι του εργατικού δυναμικού της χώρας, στην ξενιτιά. Σήμερα περισσότερο από ποτέ, η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να «τρώει» τα παιδιά της.

Η απουσία της αξιοκρατίας και η κυριαρχία των μετρίων που χαρακτηρίζει την ελληνική πραγματικότητα εδώ και δεκαετίες, είναι κάτι περισσότερο από οφθαλμοφανής και στην πολιτική ζωή. Άνθρωποι αποδεδειγμένα περιορισμένων γνώσεων και δυνατοτήτων, με ευθύνη των ψηφοφόρων, επιβιώνουν παρασιτικά λόγω… γνωριμιών ή/και ονόματος και όχι απλώς επιβάλλουν την παρουσία τους αλλά καταλήγουν συχνά να κατέχουν υψηλές θέσεις και χαρτοφυλάκια.

Η μετριοκρατία αποτυπώνεται ξεκάθαρα και στο χαμηλό επίπεδο του πολιτικού λόγου, που αφενός περιορίζεται σε μια ατζέντα διαμορφωμένη με μικροπολιτικά κριτήρια, αφετέρου κινείται στο επίπεδο του κουτσομπολιού, των προσωπικών επιθέσεων και της ανταλλαγής ύβρεων.

Η απουσία σοβαρού και εμπεριστατωμένου πολιτικού λόγου καθιστά επιτακτική την ανάγκη στελέχωσης των ψηφοδελτίων -σε τοπική και εθνική κλίμακα- με ανθρώπους νέους, απαγκιστρωμένους από το παλαιό παρωχημένο πολιτικό αφήγημα, με φρέσκες ιδέες, που έχουν τα ακαδημαϊκά φόντα και την προσωπικότητα να αναβαθμίσουν τη δημόσια σφαίρα.

Η ποιότητα της πολιτικής ηγεσίας είναι αυτή που θα δώσει το παράδειγμα και στην κοινωνία, με τελικό στόχο την παράλληλη αναμόρφωσή τους προς το καλύτερο.

Tags: No tags

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *